بسم الله الرحمن الرحيم

در اسلام دادگاه تفتیش عقاید وجود ندارد

آزادی دینی اصطلاحی است که همیشه در فهم و دلالت مورد کشمکش قرار گرفته است.در مقابل کسانی هستند که مخالف دینی را به مجرد کفرشان مستحق قتل می دانند در نگاه این افراد کلمه ی کفر ایجاب کننده ی قتل است که این دیدگاه قائل به قتل کافر،اصطلاح آزادی دینی را از جهت فهم و دلالت و از نظر تاریخی بر باد می دهد.

متفکر اسلامی مغربی تبار ابو زید مقری ادریسی بر این باور است که با این زبان از قتل سخن گفتن که نشانگر علاقه ی عمیق به محو دیگری و دورساختنش از زندگی است،ساده انگاشتن احکام شرع و حرمت خون انسان هاست و به این اشاره می کند که این تفکر از نظر روانی و عقلی مردود است که بایستی حد الامکان از آن پرهیز کرد.

ادریسی از این پا فراتر نهاده و می گوید:اول پیش از این که از کشتن یا محاکمه سخن بگوییم می پرسیم دولت اسلامی کجاست؟شروط کفایت و عدالت و سلامت در دولت اسلامی کجاست؟سیادت و رهبری این دولت به نسبت سایر کشورهای جهان کجاست؟آیا فرزندان امت اسلامی را از طریق وسایل اطلاع رسانی و آموزشی با حجت و برهان به حقانیت اسلام قانع نموده است؟آیا برای فرزندان امت اسلامی در مقابل تهاجم فکری خارجی در عصر جهانی شدن و انفتاح مصونیت ایجاد نموده است؟

ادریسی آنچه آن را دادگاه های تفتیش عقاید می نامد را رد نموده و تأکید دارد که در اسلام به کلی وجود ندارد و راه حل را این می داند که برنامه ای عقلانی تأسیس کنیم که پیش از هر چیز برنامه ی اسلامی مشروعیتش را نزد خود مسلمانان دوباره به دست آورد و دولتی اسلامی بر هر جزئی از سرزمین اسلام که باشد قیام کند که آقای خودش باشد و به شکلی دموکراسی اداره شود و نزد طرفدارانش از مقبولیت گسترده ای برخوردار باشد و قادر به دفع خطر و فشار خارجی باشد در چنین وضعیتی است که از حدود و بازدارنده ها سخن می گوییم و قبل از آن از قوه ی قضائیه ی مستقل که آقای خودش باشد سخن می گوییم،قوه ی قضائیه ای که حاکم برای تصفیه حساب با دشمنان سیاسی اش با ادعای قتل کافر و مرتد از آن سوء استفاده نکند.

بنابراین آزادی دینی و حد و مرز آن و ارتباط با دیگران و وسایل خیزش فرهنگی امت اسلامی همه ی این قضایایی است که در گفتگوی پیش رو با مفکر مغربی تبار مقری ابو زید ادریسی مطرح شده و این هم متن گفتگو: